Legenden fra Middagfjellet

Av den 14. juli 2019

(1891 – 1975) Hilmar Nøis var en legendarisk jakter som befant seg på Svalbard. Hilmar  jaktet hovedsakelig på rein og rev mens han var på Svalbard, men også Isbjørn, Sel og andre dyr. Fra han var 18 år og var der totalt 38 ganger.

 

(ENG)  (ITALIANO)  (FR) (NL)  (ES) (DE)  (RU) (KI)  (FI)

 

 

Hilmar Nøis, en av grunnleggerne av dette museet, er kjent for sine mange overvintringer på Svalbard, totalt 38. Det er vel ingen som kjenner Svalbards landskap slik som han.

Sin første overvintringene tilbrakte Hilmar Nøis i Sassen, en fjordarm til Isfjorden. Fra Sassen var det ca. 40 km. til Longyearbyen. Nøis ble så veletablert i Sassen at han på folkemunnet kaltes “Kongen av Sassen”

Hilmar Nøis hadde også overvintringer på nordkysten, hovedsakelig i Woodfjorden. Sassen var ikke det beste fangstområdet, men han foretrakk å overvintre der på grunn av de rike forekomstene ev rein og rev som var det han levde av.

August 1941 ble befolkningen på Svalbard evakuert til Storbritannia. Hilmar Nøis, hans sønn fra første ekteskap, samt hans kone Helfrid hadde planlagt å overvintre på Svalbard. I stedet ble det 4 år i Storbritannia, selv om de trivdes bra gikk tankene ofte til Svalbard og huset i Sassen. Ved krigens slutt i 1945 dro de hjem til Nordmela på Andøy.

I 1946 dro Hilmar Nøis tilbake til Svalbard. Han ble der i lengre perioder uten å dra ned til Norge om sommeren. På senhøsten 1950 ble han for første gang syk. Etter en tid ble han så dårlig at han ble sengeliggende. Denne vinteren overvintret han alene, og først i mars fikk han hjelp da det kom besøkende fra Longyearbyen. De fraktet han til sykehuset i Longyearbyen, og om sommeren ble han sendt til Norge.

Da han på grunn av sykdom åtte reise hjem trodde han at han aldri skulle få se Svalbard igjen, men etter et opphold på 9 år vendt han tilbake, Året var 1960 og i løpet av vinteren fylte Hilmar Nøis 70 år. Han tilbrakte en del av høsten i Sassen før han tok båt til Hornsund å overvintret der. Deretter tilbrakte han 2 år i Sassen før han dro hjem til Nordmela.

Hilmar Nøis og hans kone Helfrid ble invitert til Svalbard, 14.08.75, i forbindelse med feiringen av 50-årsjubileet for Norges overtakelse av suvereniteten over Svalbard. På grunn av tåke på Svalbard kunne flyene ikke lande der, så festen ble holdt i Tromsø. H. M. Kong Olav deltok også på jubileet, og Helfrid Nøis fikk den ære å være hans borddame.

 

 

Hlimar Nøis, 08.03.1891 – 16.12.1975

Hilmar Nøis, one of the founders of this museum, is known for his many wintering in Svalbard, a total of 38. There is no one who knows Svalbard’s landscape like him.

His first winter nights spent Hilmar Nøis in Sassen, a fjord arm to the Isfjorden. From Sassen it was approx. 40 km. to Longyearbyen. Nøis was so well established in Sassen that he was called “The King of the Sassen” on the popular crowd

Hilmar Nøis also had winter nights on the north coast, mainly in the Woodfjord. The sassen was not the best catching area, but he preferred to overwinter there because of the rich deposits of reindeer and reefs that he lived on.

August 1941, the population of Svalbard was evacuated to the UK. Hilmar Nøis, his son from the first marriage, and his wife Helfrid had planned to winter in Svalbard. Instead, it was 4 years in the UK, even though they were happy they often went to Svalbard and the house in Sassen. At the end of the war in 1945 they went home to Nordmela on Andøy.

In 1946, Hilmar Nøis returned to Svalbard. He stayed there for long periods without going down to Norway in the summer. In the late autumn of 1950 he became ill for the first time. After a while he became so poor that he became bedridden. This winter he wintered alone, and only in March did he get help when visitors came from Longyearbyen. They transported him to the hospital in Longyearbyen, and in the summer he was sent to Norway.

When he went home eight times because of illness, he believed that he would never see Svalbard again, but after a stay of 9 years he returned, the year was 1960 and during the winter Hilmar Nøis filled 70 years. He spent part of the autumn in Sassen before taking a boat to Hornsund to winter there. Then he spent 2 years in Sassen before going home to Nordmela.

Hilmar Nøis and his wife Helfrid were invited to Svalbard, 14.08.75, in connection with the celebration of the 50th anniversary of Norway’s takeover of sovereignty over Svalbard. Due to fog on Svalbard, the aircraft could not land there, so the party was held in Tromsø. H. M. Kong Olav also participated in the anniversary, and Helfrid Nøis was honored to be his table lady.

 

 

Hlimar Nøis, 08.03.1891 – 16.12.1975

Hilmar Nøis, uno dei fondatori di questo museo, è noto per i suoi numerosi svernamenti a Svalbard, per un totale di 38. Nessuno conosce il paesaggio di Svalbard come lui.

Le sue prime serate invernali trascorsero Hilmar Nøis a Sassen, un braccio da fiordo per gli Isfjorden. Da Sassen era di ca. 40 km. a Longyearbyen. Nøis era così ben stabilito a Sassen da essere chiamato “Il re dei Sassen” sulla folla popolare

Hilmar Nøis aveva anche notti invernali sulla costa settentrionale, principalmente nel Woodfjord. Il sassen non era la migliore area di cattura, ma preferiva svernare lì a causa dei ricchi depositi di renne e scogliere su cui viveva.

Agosto 1941, la popolazione di Svalbard fu evacuata nel Regno Unito. Hilmar Nøis, suo figlio dal primo matrimonio, e sua moglie Helfrid avevano pianificato d’inverno a Svalbard. Invece, erano 4 anni nel Regno Unito, anche se erano felici che spesso andassero a Svalbard e nella casa di Sassen. Alla fine della guerra, nel 1945, andarono a casa a Nordmela, su Andøy.

Nel 1946, Hilmar Nøis ritornò a Svalbard. Rimase lì per lunghi periodi senza scendere in Norvegia in estate. Nel tardo autunno del 1950 si ammalò per la prima volta. Dopo un po ‘è diventato così povero che è diventato costretto a letto. Quest’inverno svernò da solo, e solo a marzo ricevette aiuto quando arrivarono visitatori da Longyearbyen. Lo trasportarono all’ospedale di Longyearbyen e in estate fu mandato in Norvegia.

Quando tornò a casa otto volte a causa di una malattia, credette che non avrebbe mai più rivisto le Svalbard, ma dopo un soggiorno di 9 anni tornò, l’anno era il 1960 e durante l’inverno Hilmar Nøis riempì 70 anni. Passò parte dell’autunno a Sassen prima di prendere una barca per Hornsund per l’inverno lì. Poi ha trascorso 2 anni a Sassen prima di tornare a casa a Nordmela.

Hilmar Nøis e sua moglie Helfrid sono stati invitati a Svalbard, il 14.08.75, in connessione con la celebrazione del 50 ° anniversario della conquista della sovranità della Norvegia sulle Svalbard. A causa della nebbia sulle Svalbard, l’aereo non poteva atterrare lì, quindi la festa si è svolta a Tromsø. Anche H. Kong Olav ha partecipato all’anniversario e Helfrid Nøis è stato onorato di essere la sua signora da tavola.

 

 

Hlimar Nøis, 08.03.1891 – 16.12.1975

Hilmar Nøis, l’un des fondateurs de ce musée, est connu pour ses nombreux hivernages à Svalbard, pour un total de 38 ans. Personne ne connaît le paysage de Svalbard comme lui.

Ses premières nuits d’hiver ont passé Hilmar Nøis à Sassen, un bras du fjord dédié aux Isfjorden. De Sassen il était environ. 40 km à Longyearbyen. Nøis était si bien établi à Sassen qu’il s’appelait “Le roi des Sassen” dans la foule populaire

Hilmar Nøis a également passé des nuits d’hiver sur la côte nord, principalement dans le Woodfjord. Le sassen n’était pas la meilleure zone de capture, mais il préférait y passer l’hiver à cause des riches dépôts de rennes et de récifs sur lesquels il vivait.

Août 1941, la population de Svalbard est évacuée au Royaume-Uni. Hilmar Nøis, son fils du premier mariage, et son épouse Helfrid avaient prévu d’hiver à Svalbard. Au lieu de cela, cela faisait 4 ans au Royaume-Uni, même s’ils étaient heureux, ils allaient souvent à Svalbard et à la maison de Sassen. À la fin de la guerre en 1945, ils rentrent chez eux à Nordmela, sur Andøy.

En 1946, Hilmar Nøis est retourné à Svalbard. Il y resta longtemps sans se rendre en Norvège en été. À la fin de l’automne 1950, il tomba malade pour la première fois. Au bout d’un moment, il est devenu si pauvre qu’il est resté alité. Cet hiver, il a passé l’hiver seul et n’a été aidé qu’en mars par les visiteurs de Longyearbyen. Ils l’ont transporté à l’hôpital de Longyearbyen et en été, il a été envoyé en Norvège.

Quand il est rentré chez lui à huit reprises pour cause de maladie, il pensait qu’il ne reverrait jamais Svalbard, mais après un séjour de 9 ans, il revint dans les années 1960 et en hiver, Hilmar Nøis en remplit 70. Il passa une partie de l’automne à Sassen avant de prendre un bateau pour Hornsund pour y passer l’hiver. Il a ensuite passé 2 ans à Sassen avant de rentrer chez lui à Nordmela.

Hilmar Nøis et son épouse Helfrid ont été invités à Svalbard le 14.08.75, dans le cadre de la célébration du 50e anniversaire de la prise de souveraineté de la Norvège sur Svalbard. En raison du brouillard sur Svalbard, l’appareil n’a pas pu atterrir à cet endroit. La fête a donc eu lieu à Tromsø. H. M. Kong Olav a également participé à l’anniversaire et Helfrid Nøis a eu l’honneur d’être sa dame de table.

 

 

Hlimar Nøis, 08.03.1891 – 16.12.1975

Hilmar Nøis, een van de oprichters van dit museum, staat bekend om zijn vele overwintering in Spitsbergen, een totaal van 38. Er is niemand die het landschap van Svalbard kent zoals hij.

Zijn eerste winternachten brachten Hilmar Nøis door in Sassen, een fjordarm naar de Isfjorden. Van Sassen was het ongeveer. 40 km. naar Longyearbyen. Nøis was zo goed ingeburgerd in Sassen dat hij “The King of the Sassen” op de populaire menigte heette

Hilmar Nøis had ook winteravonden aan de noordkust, voornamelijk in de Woodfjord. De sassen was niet het beste vanggebied, maar hij overwinterde er liever vanwege de rijke afzettingen van rendieren en riffen waar hij op leefde.

In augustus 1941 werd de bevolking van Svalbard geëvacueerd naar het VK. Hilmar Nøis, zijn zoon uit het eerste huwelijk, en zijn vrouw Helfrid hadden gepland om in Svalbard te overwinteren. In plaats daarvan was het 4 jaar in het Verenigd Koninkrijk, hoewel ze blij waren dat ze vaak naar Svalbard en het huis in Sassen gingen. Aan het einde van de oorlog in 1945 gingen ze naar huis naar Nordmela op Andøy.

In 1946 keerde Hilmar Nøis terug naar Svalbard. Hij verbleef daar lange tijd zonder naar Noorwegen te gaan in de zomer. In de late herfst van 1950 werd hij voor de eerste keer ziek. Na een tijdje werd hij zo arm dat hij bedlegerig werd. Deze winter overwinterde hij alleen en pas in maart kreeg hij hulp toen bezoekers uit Longyearbyen kwamen. Ze brachten hem naar het ziekenhuis in Longyearbyen en in de zomer werd hij naar Noorwegen gestuurd.

Toen hij acht keer naar huis ging vanwege ziekte, geloofde hij dat hij Spitsbergen nooit meer zou zien, maar na een verblijf van 9 jaar keerde hij terug, het jaar was 1960 en in de winter vulde Hilmar Nøis zich 70 jaar lang. Hij bracht een deel van de herfst door in Sassen voordat hij een boot naar Hornsund nam om daar te overwinteren. Daarna bracht hij 2 jaar door in Sassen voordat hij naar huis ging naar Nordmela.

Hilmar Nøis en zijn vrouw Helfrid waren uitgenodigd op Spitsbergen, 14.08.75, in verband met de viering van de 50e verjaardag van de overname van de soevereiniteit door Noorwegen over Svalbard. Vanwege mist op Spitsbergen kon het vliegtuig daar niet landen, dus het feest werd gehouden in Tromsø. H. M. Kong Olav nam ook deel aan het jubileum en Helfrid Nøis was vereerd zijn tafeldame te zijn.

 

 

Hlimar Nøis, 08.03.1891 – 16.12.1975

Hilmar Nøis, uno de los fundadores de este museo, es conocido por sus muchas invernaciones en Svalbard, un total de 38. No hay nadie que conozca el paisaje de Svalbard como él.

Sus primeras noches de invierno pasaron a Hilmar Nøis en Sassen, un brazo del fiordo al Isfjorden. Desde Sassen fue de aprox. 40 km. a Longyearbyen. Nøis estaba tan bien establecido en Sassen que fue llamado “El rey de Sassen” en la multitud popular

Hilmar Nøis también tuvo noches de invierno en la costa norte, principalmente en Woodfjord. El sassen no era la mejor zona de captura, pero prefería pasar el invierno allí debido a los ricos depósitos de renos y arrecifes en los que vivía.

En agosto de 1941, la población de Svalbard fue evacuada al Reino Unido. Hilmar Nøis, su hijo del primer matrimonio, y su esposa Helfrid habían planeado pasar el invierno en Svalbard. En cambio, pasaron 4 años en el Reino Unido, aunque estaban contentos de que a menudo fueran a Svalbard y la casa en Sassen. Al final de la guerra en 1945, fueron a su casa en Nordmela en Andøy.

En 1946, Hilmar Nøis regresó a Svalbard. Permaneció allí durante largos períodos sin bajar a Noruega en verano. A fines del otoño de 1950 se enfermó por primera vez. Después de un tiempo se volvió tan pobre que quedó postrado en cama. Este invierno él invernó solo, y solo en marzo recibió ayuda cuando llegaron visitantes de Longyearbyen. Lo llevaron al hospital en Longyearbyen, y en el verano fue enviado a Noruega.

Cuando fue a su casa ocho veces debido a una enfermedad, creyó que nunca volvería a ver a Svalbard, pero después de una estadía de 9 años regresó, el año fue 1960 y durante el invierno Hilmar Nøis cumplió 70 años. Pasó parte del otoño en Sassen antes de tomar un bote a Hornsund para pasar el invierno allí. Luego pasó 2 años en Sassen antes de irse a su casa en Nordmela.

Hilmar Nøis y su esposa Helfrid fueron invitados a Svalbard, 14.08.75, en relación con la celebración del 50 aniversario de la toma de la soberanía de Noruega sobre Svalbard. Debido a la niebla en Svalbard, el avión no pudo aterrizar allí, por lo que la fiesta se celebró en Tromsø. H. M. Kong Olav también participó en el aniversario, y Helfrid Nøis tuvo el honor de ser su dama de mesa.

 

 

Hlimar Nøis, 08.03.1891 – 16.12.1975

Hilmar Nøis, einer der Gründer dieses Museums, ist bekannt für seine zahlreichen Überwinterungen in Svalbard (38). Niemand kennt die Landschaft von Svalbard so gut wie er.

Seine ersten Winternächte verbrachte Hilmar Nøis in Sassen, einem Fjordarm am Isfjord. Von Sassen waren es ca. 40 km. nach Longyearbyen. Nøis war in Sassen so gut etabliert, dass er in der breiten Masse als “König der Sassen” bezeichnet wurde

Hilmar Nøis hatte auch Winternächte an der Nordküste, hauptsächlich im Woodfjord. Der Sassen war nicht das beste Fanggebiet, aber er zog es vor, dort zu überwintern, da er reich an Rentieren und Riffen war, auf denen er lebte.

August 1941 wurde die Bevölkerung von Spitzbergen nach Großbritannien evakuiert. Hilmar Nøis, sein Sohn aus erster Ehe, und seine Frau Helfrid hatten vor, in Spitzbergen zu überwintern. Stattdessen waren es 4 Jahre in Großbritannien, obwohl sie froh waren, oft nach Svalbard und ins Haus in Sassen gegangen zu sein. Nach Kriegsende 1945 zogen sie nach Nordmela auf Andøy.

1946 kehrte Hilmar Nøis nach Spitzbergen zurück. Er blieb lange dort, ohne im Sommer nach Norwegen zu fahren. Im Spätherbst 1950 wurde er zum ersten Mal krank. Nach einer Weile wurde er so arm, dass er bettlägerig wurde. In diesem Winter überwinterte er alleine, und erst im März bekam er Hilfe, als Besucher aus Longyearbyen kamen. Sie brachten ihn ins Krankenhaus von Longyearbyen, und im Sommer wurde er nach Norwegen geschickt.

Als er achtmal krankheitsbedingt nach Hause ging, glaubte er, er würde Svalbard nie wieder sehen, aber nach einem Aufenthalt von neun Jahren kehrte er zurück, das Jahr war 1960 und im Winter füllte Hilmar Nøis 70 Jahre. Er verbrachte einen Teil des Herbstes in Sassen, bevor er mit dem Boot nach Hornsund fuhr, um dort zu überwintern. Anschließend verbrachte er zwei Jahre in Sassen, bevor er nach Nordmela zurückkehrte.

Hilmar Nøis und seine Frau Helfrid wurden am 14.08.75 anlässlich des 50. Jahrestages der norwegischen Souveränitätsübernahme über Spitzbergen nach Spitzbergen eingeladen. Wegen Nebel auf Spitzbergen konnte das Flugzeug dort nicht landen, so dass die Party in Tromsø stattfand. Auch H. M. Kong Olav nahm am Jubiläum teil, und Helfrid Nøis wurde geehrt, seine Tischfrau zu sein.

 

 

Hlimar Nøis, 08.03.1891 – 16.12.1975

Хильмар Нёйс, один из основателей этого музея, известен тем, что много зимовал на Шпицбергене, в общей сложности 38 человек. Никто не знает ландшафта Шпицбергена, подобного ему.

Свои первые зимние ночи Хильмар Нойс провел в Сассене, фьордовом рукаве Исфьордена. Из Сассена это было ок. 40 км. в Лонгйир Нойс был настолько хорошо зарекомендовал себя в Сассене, что в народной толпе его называли «королем Сассена».

Хильмар Нойс также проводил зимние вечера на северном побережье, в основном в Вудфьорде. Сассен был не лучшим местом для ловли, но он предпочитал зимовать там из-за богатых залежей оленей и рифов, на которых он жил.

В августе 1941 года население Шпицбергена было эвакуировано в Великобританию. Хильмар Нойс, его сын от первого брака, и его жена Хелфрид планировали зимовать на Шпицбергене. Вместо этого в Великобритании было 4 года, хотя они были счастливы, что часто ездили на Шпицберген и в дом в Сассене. В конце войны в 1945 году они отправились домой в Нордмела на Андой.

В 1946 году Хильмар Нойс вернулся на Шпицберген. Он оставался там долгое время, не ездя летом в Норвегию. Поздней осенью 1950 года он впервые заболел. Через некоторое время он стал настолько бедным, что стал прикованным к постели. Этой зимой он зимовал один, и только в марте он получил помощь, когда приезжали гости из Лонгйира. Они доставили его в больницу в Лонгиербюене, а летом его отправили в Норвегию.

Когда он восемь раз возвращался домой из-за болезни, он верил, что больше никогда не увидит Шпицбергена, но после 9-летнего пребывания, которое он возвратил, наступил 1960 год, а зимой Хилмар Нойс исполнилось 70 лет. Он провел часть осени в Сассене, прежде чем отправиться на лодке в Хорнсунд, чтобы там провести зиму. Затем он провел 2 года в Сассене, прежде чем отправиться домой в Нордмела.

Хильмар Нёйс и его жена Хельфрид были приглашены на Шпицберген 14.08.75 г. в связи с празднованием 50-й годовщины захвата суверенитета Норвегии над Шпицбергеном. Из-за тумана на Шпицбергене самолет не мог приземлиться там, поэтому вечеринка прошла в Тромсё. Х. М. Конг Олав также участвовал в юбилее, и Хельфрид Нойс был удостоен чести быть его настольной леди.
Khil’mar Noys, odin iz osnovateley etogo muzeya, izvesten tem, chto mnogo zimoval na Shpitsbergene, v obshchey slozhnosti 38 chelovek. Nikto ne znayet landshafta Shpitsbergena, podobnogo yemu.

Svoi pervyye zimniye nochi Khil’mar Noys provel v Sassene, f’ordovom rukave Isf’ordena. Iz Sassena eto bylo ok. 40 km. v Longyir Noys byl nastol’ko khorosho zarekomendoval sebya v Sassene, chto v narodnoy tolpe yego nazyvali «korolem Sassena».

Khil’mar Noys takzhe provodil zimniye vechera na severnom poberezh’ye, v osnovnom v Vudf’orde. Sassen byl ne luchshim mestom dlya lovli, no on predpochital zimovat’ tam iz-za bogatykh zalezhey oleney i rifov, na kotorykh on zhil.

V avguste 1941 goda naseleniye Shpitsbergena bylo evakuirovano v Velikobritaniyu. Khil’mar Noys, yego syn ot pervogo braka, i yego zhena Khelfrid planirovali zimovat’ na Shpitsbergene. Vmesto etogo v Velikobritanii bylo 4 goda, khotya oni byli schastlivy, chto chasto yezdili na Shpitsbergen i v dom v Sassene. V kontse voyny v 1945 godu oni otpravilis’ domoy v Nordmela na Andoy.

V 1946 godu Khil’mar Noys vernulsya na Shpitsbergen. On ostavalsya tam dolgoye vremya, ne yezdya letom v Norvegiyu. Pozdney osen’yu 1950 goda on vpervyye zabolel. Cherez nekotoroye vremya on stal nastol’ko bednym, chto stal prikovannym k posteli. Etoy zimoy on zimoval odin, i tol’ko v marte on poluchil pomoshch’, kogda priyezzhali gosti iz Longyira. Oni dostavili yego v bol’nitsu v Longiyerbyuyene, a letom yego otpravili v Norvegiyu.

Kogda on vosem’ raz vozvrashchalsya domoy iz-za bolezni, on veril, chto bol’she nikogda ne uvidit Shpitsbergena, no posle 9-letnego prebyvaniya, kotoroye on vozvratil, nastupil 1960 god, a zimoy Khilmar Noys ispolnilos’ 70 let. On provel chast’ oseni v Sassene, prezhde chem otpravit’sya na lodke v Khornsund, chtoby tam provesti zimu. Zatem on provel 2 goda v Sassene, prezhde chem otpravit’sya domoy v Nordmela.

Khil’mar Noys i yego zhena Khel’frid byli priglasheny na Shpitsbergen 14.08.75 g. v svyazi s prazdnovaniyem 50-y godovshchiny zakhvata suvereniteta Norvegii nad Shpitsbergenom. Iz-za tumana na Shpitsbergene samolet ne mog prizemlit’sya tam, poetomu vecherinka proshla v Tromso. KH. M. Kong Olav takzhe uchastvoval v yubileye, i Khel’frid Noys byl udostoyen chesti byt’ yego nastol’noy ledi.

 

 

Hlimar Nøis, 08.03.1891 – 16.12.1975

HilmarNøis是这个博物馆的创始人之一,因其在斯瓦尔巴群岛的多次越冬而闻名,共有38人。没有人知道斯瓦尔巴德的景观和他一样。

他的第一个冬夜在Sassen度过了HilmarNøis,这是一条通往Isfjorden的峡湾。来自萨森,它是约。 40公里。到朗伊尔城。 Nøis在萨森的成立非常成熟,他在热门人群中被称为“萨森国王”

HilmarNøis也在北海岸过冬,主要是在Woodfjord。萨森不是最好的捕捞区域,但他更喜欢在那里越冬,因为他居住的驯鹿和珊瑚礁丰富。

1941年8月,斯瓦尔巴群岛的人口被疏散到英国。来自第一次婚姻的儿子HilmarNøis和他的妻子Helfrid计划在斯瓦尔巴德度过冬天。相反,它在英国已有4年了,尽管他们很高兴他们经常去斯瓦尔巴和萨森的房子。在1945年战争结束时,他们回到了Andøy的Nordmela。

1946年,HilmarNøis回到斯瓦尔巴德群岛。他在那里呆了很长时间没有去夏天去挪威。 1950年秋末,他第一次生病了。过了一会儿,他变得如此贫穷,以至于他变得卧床不起。这个冬天,他独自冬天,只有在三月份,当游客来自朗伊尔城时,他得到了帮助。他们将他送到朗伊尔城的医院,并在夏天被送往挪威。

当他因病去世八次回家时,他相信他再也不会看到斯瓦尔巴德了,但是在他回来的​​9年后,他回来了,那一年是1960年,而在冬天,HilmarNøis已经70年了。他在秋天的一部分时间里在萨森度过了一段时间,然后乘船前往霍恩松德度过冬天。然后他在萨森度过了两年,然后回到了诺德梅拉。

HilmarNøis和他的妻子Helfrid于14.08.75被邀请到斯瓦尔巴群岛,参与庆祝挪威接管斯瓦尔巴群岛主权50周年。由于斯瓦尔巴群岛的大雾,飞机无法降落在那里,所以该派对在特罗姆瑟举行。 H. M. Kong Olav也参加了周年纪念活动,HelfridNøis很荣幸成为他的餐桌女士。
HilmarNøis shì zhège bówùguǎn de chuàngshǐ rén zhī yī, yīn qí zài sī wǎ’ěr bā qúndǎo de duō cì yuèdōng ér wénmíng, gòngyǒu 38 rén. Méiyǒu rén zhīdào sī wǎ’ěr bā dé de jǐngguān hé tā yīyàng.

Tā de dì yī gè dōng yè zài Sassen dùguòle HilmarNøis, zhè shì yītiáo tōng wǎng Isfjorden de xiá wān. Láizì sà sēn, tā shì yuē. 40 Gōnglǐ. Dào lǎng yī ěr chéng. Nøis zài sà sēn de chénglì fēicháng chéngshú, tā zài rèmén rénqún zhōng bèi chēng wèi “sà sēn guówáng”

HilmarNøis yě zài běi hǎi’àn guòdōng, zhǔyào shi zài Woodfjord. Sà sēn bùshì zuì hǎo de bǔlāo qūyù, dàn tā gèng xǐhuān zài nàlǐ yuèdōng, yīnwèi tā jūzhù de xùnlù hé shānhújiāo fēngfù.

1941 Nián 8 yuè, sī wǎ’ěr bā qúndǎo de rénkǒu bèi shūsàn dào yīngguó. Láizì dì yī cì hūnyīn de érzi HilmarNøis hé tā de qīzi Helfrid jìhuà zài sī wǎ’ěr bā dé dùguò dōngtiān. Xiāngfǎn, tā zài yīngguó yǐ yǒu 4 niánle, jǐnguǎn tāmen hěn gāoxìng tāmen jīngcháng qù sī wǎ’ěr bā hé sà sēn de fángzi. Zài 1945 nián zhànzhēng jiéshù shí, tāmen huí dàole Andøy de Nordmela.

1946 Nián,HilmarNøis huí dào sī wǎ’ěr bā dé qúndǎo. Tā zài nàlǐ dāile hěn cháng shíjiān méiyǒu qù xiàtiān qù nuówēi. 1950 Nián qiūmò, tā dì yī cì shēngbìngle.Guòle yīhuǐ’er, tā biàn dé rúcǐ pínqióng, yǐ zhìyú tā biàn dé wòchuáng bù qǐ. Zhège dōngtiān, tā dúzì dōngtiān, zhǐyǒu zài sān yuèfèn, dāng yóukè láizì lǎng yī ěr chéng shí, tā dédàole bāngzhù. Tāmen jiāng tā sòng dào lǎng yī ěr chéng de yīyuàn, bìng zài xiàtiān bèi sòng wǎng nuówēi.

Dāng tā yīn bìng qùshì bā cì huí jiā shí, tā xiāngxìn tā zài yě bù huì kàn dào sī wǎ’ěr bā déle, dànshì zài tā huílái de​​9 nián hòu, tā huíláile, nà yī nián shì 1960 nián, ér zài dōngtiān,HilmarNøis yǐjīng 70 niánle. Tā zài qiūtiān de yībùfèn shíjiān lǐ zài sà sēn dùguòle yīduàn shíjiān, ránhòu chéng chuán qiánwǎng huò’ēnsōng dé dùguò dōngtiān. Ránhòu tā zài sà sēn dùguòle liǎng nián, ránhòu huí dàole nuò dé méi lā.

HilmarNøis hé tā de qīzi Helfrid yú 14.08.75 Bèi yāoqǐng dào sī wǎ’ěr bā qúndǎo, cānyù qìngzhù nuówēi jiēguǎn sī wǎ’ěr bā qúndǎo zhǔquán 50 zhōunián. Yóuyú sī wǎ’ěr bā qúndǎo de dà wù, fēijī wúfǎ jiàngluò zài nàlǐ, suǒyǐ gāi pàiduì zài tè luō mǔ sè jǔxíng. H. M. Kong Olav yě cānjiāle zhōunián jìniàn huódòng,HelfridNøis hěn róngxìng chéngwéi tā de cānzhuō nǚshì.

 

 

Hlimar Nøis, 08.03.1891 – 16.12.1975

Hilmar Nøis, yksi tämän museon perustajista, on tunnettu monista talvistaessaan Svalbardissa, yhteensä 38. Ei kukaan tunne Svalbardin maisemaa kuin hän.

Hänen ensimmäiset talvipäivät viettivät Hilmar Nøiksen Sassenissa, joka oli Isfjordenin vuono. Sassenista se oli noin. 40 km. Longyearbyeniin. Nøis oli niin vakiintunut Sasseniin, että häntä kutsuttiin “Sassenin kuninkaaksi” suosittuun väkijoukkoon

Hilmar Nøisilla oli myös talviyötä pohjoisrannikolla, pääasiassa Woodfjordissa. Sassen ei ollut paras pyyntialue, mutta hän mieluummin yllätti siellä, koska siellä oli runsaasti poroja ja riuttoja, joita hän asui.

Elokuu 1941 Svalbardin väestö evakuoitiin Yhdistyneeseen kuningaskuntaan. Hilmar Nøis, hänen poikansa ensimmäisestä avioliitosta, ja hänen vaimonsa Helfrid oli suunnitellut talvella Svalbardissa. Sen sijaan se oli 4 vuotta Yhdistyneessä kuningaskunnassa, vaikka he olivat tyytyväisiä, että he menivät usein Svalbardiin ja taloon Sasseniin. Sodan päättyessä vuonna 1945 he menivät kotiin Nordmelaan Andøylla.

Vuonna 1946 Hilmar Nøis palasi Svalbardiin. Hän jäi sinne pitkäksi aikaa menemättä Norjaan kesällä. 1950-luvun lopulla hän sairastui ensimmäistä kertaa. Hetken kuluttua hänestä tuli niin huono, että hänestä tuli vuoteeksi. Tänä talvena hän talvii yksin, ja vasta maaliskuussa hän sai apua, kun vierailijat tulivat Longyearbyenista. He kuljettivat hänet Longyearbyenin sairaalaan ja kesällä hänet lähetettiin Norjaan.

Kun hän meni kotiin kahdeksan kertaa sairauden takia, hän uskoi, että hän ei koskaan enää näe Svalbardia, mutta 9-vuotisen oleskelun jälkeen vuosi oli 1960 ja talvella Hilmar Nøis täytti 70 vuotta. Hän vietti osan syksystä Sasseniin, ennen kuin vei veneen Hornsundiin talviin. Sitten hän vietti kaksi vuotta Sassenissa ennen kuin meni kotiin Nordmelaan.

Hilmar Nøis ja hänen vaimonsa Helfrid kutsuttiin Svalbardiin 14.08.75, kun juhlittiin 50-vuotisjuhlaa Norjan suvereniteetin haltuunotosta Svalbardin yli. Svalbardin sumun takia lentokone ei voinut laskeutua sinne, joten puolue pidettiin Tromssassa. Vuosipäivään osallistui myös H. M. Kong Olav, ja Helfrid Nøis oli kunnia olla hänen pöydänsä.

 

 


Reader's opinions

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


Current track
TITLE
ARTIST

Background